- Aman be komutanım, canım kardeşim. Bil ki, sen benim için çok değerlisin. Bu hayatta senden başka dostum yok ki. Tabii ki, senin her derdine ben de ortak olacağım. Allah sana uzun ömürler versin. En kısa zamanda da Sara yengeme kavuşasın…
Sarp’la Metin adadaki eski anılarını tazelerken; Ayşe’de Sara’yı arayarak, Kaipuu’nun doğum günü partisini kendilerinin düzenlemek istediğini, bunun içinde çalıştığı otelin restoranını düşündüklerini söyledi.
Sara; Ayşe’nin bu teklifine çok sevinmişti…
Kaipuu’nun bu yaş gününe kadar geçen yıllarda doğum gününü hiç böyle kutlamamışlardı. Hem Kaipuu da böyle bir kutlamaya çok sevinecekti. Ayşe’nin teklifine ‘evet’ diyerek teşekkür etti.
Doğum günü partisi de kabul gördüğüne göre, bundan sonraki süreç Sara ile Sarp’ın o gece nasıl karşılaşacaklarını planlamaya kalmıştı!
Ayşe o geceki karşılaşmayı çok iyi planlamalıyız diye düşündü!
Aslında o gece bir taşla iki kuş vurmuş olacaklardı!
Çünkü hem iki seven kalp yeniden bir araya gelecek. Hem de Kaipuu ile babası ilk kez birbirlerini göreceklerdi.
Ayşe; ‘’Aman Allah’ım o gece yaşanacakları şimdiden görür gibiyim. Sarp ile Sara’nın kalbi bu buluşmanın heyecanına nasıl dayanacak? Çok merak ediyorum’’ diye mırıldandı…
Bu sırada evin kapı zili çaldı! Sarp’la Metin o günkü anılar gezisini tamamlamış eve dönmüşlerdi. Saat akşam vaktini gösteriyordu. Üçü de çok acıkmışlardı!
Sarp:
- Metin bu akşam yemeğini Girne yat limanındaki ‘’Canlı Balık’’ restoranında yiyelim mi diye sordu?
Metin’le eşi şaşkınlıkla birbirlerine baktılar!
Daha iki akşam önce Sara’yla birlikte orada yemek yemişlerdi. Restoranın sahibi mutlaka Sarp’ı hatırlayacaktı. Sara’nın da iki akşam önce orada olduğunu söylerse, uygulamayı düşündükleri tüm sürpriz bozulacaktı. Metin kısa bir süre düşündükten sonra:
- Sarp kardeşim, bugün çok yorulduk! İstersen oraya gitmeyi başka bir akşama bırakalım. Hem bak Ayşe Kıbrıs mutfağından senin sevdiğin tüm yemekleri yapmış. Hem bu yemekleri yeriz, hem de anlatılmayan şeyleri anlatırız. Ne dersin? Diyerek, Sarp’ı o restorana gitmekten vazgeçirmek istedi.
Sarp da, gitmek için üstelememiş;
- Tamam, kardeşim nasıl istersen. Bu akşam evde yiyelim. Bakalım Ayşe kardeşimin eli ne kadar lezzetliymiş, diye cevapladı.
Akşam yemeğini neşe içinde yiyen bu can arkadaşlar, yemek sonrasında; bahçeye bakan verandaya çıkarak akşam kahvesini burada yudumlamaya başladılar.
Üç gecedir adayı sihri ile donatan dolunay Beşparmak Dağlarının ardından yüzünü göstermiş, gökyüzünü dolduran milyarlarca yıldıza nispet yaparcasına çevreye ışık saçıyordu. Sarp, gözlerini alamadan izlediği bu büyülü güzellikten her defasında yeni bir yıldız kayıyor, o da her yıldız kayışında tuttuğu dilekle Sara’nın bir an önce adaya gelmesini istiyordu.
Sara kim bilir şimdi nerede, ne yapıyordur diye düşündü?
Acaba o da kendisiyle ilgili dilek tutuyor muydu? Ya hala o adamla evli ise? Yok, yok böyle bir şey olmamalıydı! Hem evli olsa neden en kısa zamanda adaya geleceğini söylemişti! Yoksa evli olduğu adamla mı gelecekti? ‘’Yok, artık böyle de olmaz ki’’ diye yüksek sesle mırıldandığını duyan Metin:
- Ne olmaz ki, be kardeş, neler düşünürsün yine? Diye söze girdi.
Sarp:
- Sara’yı düşünürüm be Metinim. O da beni düşünür mü acaba? Buraya geleceğini söylemiş sana. Ya Helsinki de onun yanında gördüğüm adamla birlikte gelirse buraya! Ben ne yaparım sonra? Bunu düşündükçe kalbim sıkışır, delirecek gibi olurum vallahi…
Metin:
- Olur mu be kardeş? Hiç böyle bir hata yapar mı Sara yengem? Buna bizim ne çok üzüleceğimizi tahmin edemez mi? Yok, yok böyle olumsuz şeyler düşünerek kendini üzme. Zaman ola hayrola. Bekleyip göreceğiz yakın bir zamanda…
Saat bir hayli ilerlemiş, üçünün de uykusu gelmişti. Sarp, izin isteyip odasına çıktıktan sonra; Metin’le Ayşe bir süre daha veranda da oturup, Cumartesi günü Kaipuu için düzenleyecekleri doğum gününün hazırlığından çok Sarp ile Sara’yı o doğum gününde nasıl karşılaştıracaklarını bu amaçla planladıkları senaryoyu bir kez daha konuştular…
Devamı yarın